‍Toen John Leerdam in april 2025 werd gepresenteerd als de eerste directeur van het Nationaal Slavernijmuseum in Amsterdam, stond hij zichtbaar geraakt op het podium. Voor hem was dit geen gewone baan. Het ging om een taak die diep verbonden is met zijn eigen familiegeschiedenis. Het museum wordt een plek waar verhalen verteld worden die vaak lang verborgen zijn gebleven.

Een familie met geheimen

John Leerdam werd geboren in 1961 op Curaçao. Zijn vader kwam uit Suriname en zijn moeder van het eiland Saint Kitts. Hij groeide op met verhalen over afkomst en cultuur. Later verhuisde hij naar Nederland om theaterregie te studeren en werd hij actief in de politiek.

Pas toen hij dieper in zijn familiegeschiedenis keek, ontdekte hij dat er geheimen waren die nooit eerder waren uitgesproken. Zijn familie bleek niet alleen slachtoffers van slavernij te hebben, maar ook mensen die plantages bezaten. Dat was confronterend. Het liet hem zien dat familiegeschiedenissen vaak ingewikkeld zijn en dat geheimen daar gewoon bij horen.

Geheimen zijn normaal

Iedereen heeft geheimen. Soms zijn het kleine dingen: een gedachte die je nooit hebt uitgesproken of een ervaring die je liever voor jezelf houdt. Soms zijn het grote verhalen, zoals een familiegeschiedenis die pas later aan het licht komt.

Het hebben van geheimen is dus niet raar. Het hoort bij het leven. Het laat zien dat we allemaal lagen hebben die niet meteen zichtbaar zijn. En juist die lagen maken ons tot wie we zijn.

Hulp zoeken mag

Leerdam laat zien dat je geheimen niet altijd alleen hoeft te dragen. Hij vond steun door zijn verhaal te delen, door erover te praten en door kunst en dialoog te gebruiken. Het erkennen van een geheim kan zwaar zijn, maar het delen ervan kan opluchten.

Hulp zoeken bij geheimen is heel normaal. Net zoals je naar een leraar gaat als je iets niet begrijpt, of naar een dokter als je pijn hebt, kun je ook steun zoeken als een geheim je belast. Het is geen teken van zwakte, maar juist van kracht.

Het Nationaal Slavernijmuseum

Dat Leerdam nu directeur is van het Nationaal Slavernijmuseum maakt zijn verhaal extra bijzonder. Het museum opent in 2030 op het Java-eiland in Amsterdam. Het wordt een plek waar verhalen over het slavernijverleden verteld en gedeeld worden. Niet alleen de bekende verhalen, maar ook de geheimen en stiltes die families generaties lang hebben meegedragen.

Omdat Leerdam zelf uit een familie komt met zulke complexe geheimen, begrijpt hij hoe belangrijk het is om ruimte te maken voor dialoog en erkenning. Hij weet dat geheimen niet raar zijn, maar dat ze juist kunnen helpen om verbinding te maken.

Geheimen verbinden

Geheimen hoeven ons niet te isoleren. Door ze te delen, ontstaat begrip. Door begeleiding te zoeken, ontstaat ruimte om verder te gaan. Het idee dat geheimen vreemd of ongewoon zijn, klopt niet. Ze zijn onderdeel van het leven. En door ze te erkennen, kunnen we groeien.

Terug naar dat podium

Toen Leerdam in 2025 zijn benoeming als directeur bekendmaakte, zei hij dat dit werk voor hem persoonlijk was. Het ging om erkenning van verhalen die lang verborgen waren gebleven. Zijn woorden raakten aan iets universeels: het besef dat geheimen niet raar zijn, dat iedereen ze heeft, en dat het zoeken van begeleiding een normale stap is.

Ervaar je mentale druk door het dragen van een geheim? Bij Leven Met Geheimen kun je (anoniem) terecht en werken aan je veerkracht en toekomst. Leef weer voluit, ook met wat je voor jezelf houdt.